Oost, west thuis BEST! :)

Hallo Allemaal,

Ik ben weer thuis!

De laatste week heb ik nog heerlijk genoten op het strand in Palolem, dit ligt in het zuidelijke gedeelte van goa. Het is een rustig strand, maar er zijn volop gezellige strand tentjes en restaurantjes!

We sliepen in een houten hutje op het strand..heel simpel: wat plankjes tegen elkaar getimmerd en binnenin stond een bed en een wandje dat bedoelt was om de wc/douche met de slaapkamer te scheiden! geen luxe maar dat had ik ook niet meer verwacht en ook niet nodig!

Het was echt een fijne week..Ik was er samen met mij maatje Marit en we hadden daar afgesproken met Sophie: we kende haar nog uit Madikeri, Andrew reisde met haar mee. We hadden hem ook al eerder getroffen op het strand in Anjuna en natuurlijk was ook onze gids aanwezig!

We hebben de hele week een beetje op het strand gelegen..af en toe afkoelen in de zee dan weer rennend terug naar het strand bedje omdat het witte zand veel te heet was om overheen te lopen en natuurijk een hapje en een drankje

Palolem ligt in het toeristische gedeelte van Goa..het is niet bepaald luxer maar je vindt er wel meer (westerse) restaurantjes.

Voor onze gids was dit toch een lichte cultuurschok! het was wel grappig om te zien hoe hij aan het stuntelen was om met bestek te eten. Zelf met een lepel eten was al heel moeilijk! We hadden hem ook een avondje mee genomen naar een tapasbar..daar heerlijk met zijn 5e gegeten en gedronken..Hij schork wel enorm toen we de rekening kregen dit was in totaal: €25,- dit is voor ons helemaal niets voor hem was het een enorm bedrag!

De week is voorbij gevlogen en op zaterdag in de hele vroege ochtend was het al weer tijd om terug naar huis te vliegen! Ik werd om 02.30uur opghaald. Eenmaal op het vliegveld aangekomen03.30uurwas het Depature gebouw nog gesloten deze zou om 5 uur wel open gaan terwijl mijn vliegtuig om 6 uur vertrok! Na 6 weken India was ik niet echt meer verbaast en ben ik maar buiten op de stoep gaan zitten! Gelukkig opende het gebouw al eerder en kon ik incheken en mijn koffer afgeven. 1e vlucht verliep voorspoedig dit was een korte binnelandse vlucht naar Mumbai dit duurde 1uur..

eenmaal in Mumbai koffer weer ophalen deze vloog namelijk niet automatisch meteen door.

Weer inchecken en door de security mijn handbage ging door het scan apparaat..ik liep door het detectie poortje en zag in mijn ooghoek al dat mijn tas van de band af werd gehaald..ik dacht ojeetje wat nu weer!

Eerst werd mij verzocht mij camara uit mijn tas te halen na dat deze grondig was onderzocht werd me gevraag of ik een zwitersmes in bezit had! En ja hoor kassa Shit!!! niet meer aan gedach!t deze had ik gedurende mijn reis in mijn rugzak gestopt maar er vergeten uit te halen.

De vrouw achter de desk legde me nogal geirriteerd, nors en stirkt uit(wel begrijpelijk) dat dit verboden was! ik kon dit natuurijk alleen maar beamen, ik had toch wel een beetje shrik je weetmaar nooit! ik bood mijn excuses aan en gaf aan dat ze het mes wegkon gooien. Nadat ze het mes weggooideenuitgebreid was gefoullieerd (dit wordt iedereen)mocht ik gewoon weer doorlopen. Dit deed ik ook maar al te graag. hup en snel opweg naar mijn vliegtuig richting London.

Prima vliegtuig nog luxer als op de heen weg: eigen tv met afstandbediening die tevens ook de controler was voor de games die je op het scherm kon spelen. Na wat geslapen te hebben en wat filmpjes landen we al weer in London.

Vanuit hier had ik nog een volgend vliegtuig naar amsterdam..nu vloog mijn koffer wel direct door..Eenmaal op schiphol geland mijn koffer opgehaald en op naar de trein. Hier de trein gepakt naar eindhoven in eindhoven nogmaals overgestapt naar de volgende trein richting helmond en daar stonde Pa en Ma al te wachten!

Na 24,5uur reizen was ik eindelijk terug in de Postelstraat!

Kapot moe...Eindelijk slapen op een zacht matras!

na 6 uurtjes toch al weer wakker en de onrust zelf die ik ben maar meteen opgestaan om uit te gaan pakken en te wassen!

Nu na een paar daagjes ben ik aardig bijgeslapen en geacclimatieseerd!De was is gedraaid en de koelkast is weer gevuld!

Ik heb heb de afgelopen 6 weken veel gezien, gehoort en meegemaakt. Het is zeker een ervaring om nooit te vergeten!

Maar toch al met al...OOST WEST THUIS BEST!

Iedereen bedankt voor de leuke, mooie en positieve reacties!

Super leuk dat jullie me wilde volgen!

Veel liefs en wie weet tot de volgende reis!

Anne

Countdown starting now!

Lieve iedreen!!!

De laatste werkdagen zijn achter de rug:

Ik heb nog een hele fijne week gehad in the old people home. Heb fijn kunnen werken.

Van de bewoners was ik vanaf dag 1 al weg maar aan de werkzaamheden heb ik wel moeten wennen. Het gaat hier net anders als dat ik thuis gewent ben. Alles gaat wel veel relaxter en dat is in tegenoverstelling met de rest hier in India in het verzorgingstehuis wel heel fijn.

Ik heb wederom de bewoners gedouched dit ging al heel gemakkelijk met de emmers water. De een naar de ander werd lekker opgefrist! Daarna was het de beurt om de kleren en het beddengoed te wassen dit allemaal met de hand! Ppfff...Dat is pas een zwaar karwei! Eerst wordt het wasgoed in een bakzeep geweekt daarna flink geschrobt, de zeep wordt er zo goed als uitgeslagen, en daarna nog in 3 andere emmers uitgespoeld..daarna uitwringen: daar zijn ze hier wel heel goed in de kleren zijn al bijna droog als ze ze uitwringen!..ook ik deed erg mijn best om dit zo goed mogelijk voor elkaar te krijgen maar ik werd vierkant uitgelachen;) look the Foreinger;D en dan was het wasgoed klaar om aan de wasdraad te hangen! tevens werd ook de zandgrond flink geveegt..Dus de stof\zandwolken werden zo opgevangen door het pas gewassen wasgoed tja wat zal ik hier van zeggen;)…..

maar ook deze week weer lots of vis schoon gemaakt, geholpen met koken, eten geven en de bloeddruk opgemeten.

Op donderdag kwam de Holi Father\ Pastoor op bezoek..Iedereen in z`n zondagse pak\ jurk geheel klaar voor de Mis.

Wie wilde mocht eerst op de biecht komen..Ook The girl from holland mocht op de biecht komen…ik bedankte vriendelijk en deed net of ik nog van alles te doen had;)!

Nadat ik plaats nam op een van de stoelen zat ik als een rat in de val. Ik werd gevraagt naar mijn geloofs overtuiging en nadat ik op een hele nette, beleefde manier probeerde te vertellen dat in niet speciaal gelovig was. Probeerde ze me toch zeer te overtuigen dat we alles te danken hadden aan The lord!Na een tijdje wist ik niet meer goed te antwoorden en naar 30 min zat ik ook niet echt meer zat te wachten op nog een preek dus deed ik maar net of dat ik het licht had gezien en beloofde ik dat ik me zou gaan verdiepen in de bijbel.Nadat de mis was afgelopen en ze me in bijna elke gebed genoemd hadden en me al het beste van de hele wereld wenste moest ik nog al lachen toen ik zag hoe de pastoor de overgebeven hosties in zijn mond stak/propten en de miswijn naar binnen klokten. Die zo te ruiken ook aardig wat promile alchol bevatten.

Vrijdag was mijn laatste dag: Een rustig dagje fijn met de de bewoners doorgebracht…Ze hadden speciaal voor mij Krab klaar gemaakt. Ook heb ik een hele lieve kaart gekregen met de woorden:

Dearest Anne,

Your good heart, And wonderful spirit

Shines through, Everything you do

May god smile on you and bless you!

Lots, lots love, prayers and the best wishes!

Dit vond ik toch wel heel lief!

Komende week ga ik lekker genieten aan het strand in goa..

en dan vlieg ik vrijdag op zaterdag nacht al weer richting nederland..Ook al heb ik het hier heel leuk gehad en me goed vermaakt kijk ik ook wel weer uit om terug naar huis te komen!

Ik laat nog van me horen! voor iedereen een fijn weekend!

xx Anne

werkdag 4,5 en het weekend!

Daar ben ik weer...

Vrijdag opnieuw werkdag..vandaag Papadum gemaakt: Dit is een soort chips.

Eerst wordt het `beslag` gemaakt. dit hebben we te drogen gelegd op plastic in de tuin. Voor de beste Papadum moet dit 2 dagen drogen in de zon. Na de voorbereiding van de papadum hebben we gebeden.
ook heb ik een wondverzorgd van een van de bewoners, gepraat en gezongen. Het was een niet zo bijzonderdag maar wel leuk.

Vrijdag middag en avond was ik alleen in het huis. De 4 andere meiden hadden deze dag vrij geen project zij vertrokken al naar het strand. Ik bleef in Assanora omdat zaterdag ochtend de 2 meiden uit Madikeri arriveerde.

Wel zat ik er een beetje doorheen. Ik heb moeite met de leefomstandigheden hier en dan nog niet zo zeer met de gebreken..Daar wen je toch snel genoeg aan! Maar vooral met de leefstijl en mentaliteit..Alles gaat hier op z`n 11 en 30ste Alles gebeurt morgen..alles is don`t worry it`s going to be fine en er gebeurt helemaal niets!!! Ook had ik een geprekje met een van de meiden die in het verzorgingshuis werkt. Ze vertelde me dat ze over 2 jaar ging trouwen ze was uitgehuwelijkt. Ze vindt de man eigenlijk niets. Dat vond ik al zielig en het lijkt me ook verschrikkelijk om zo te moeten leven. Ook bestaat er hier zoiets als een kasten systeem mensen van een hogere kast mogen niet trouwen met iemand van een lagere kast. De hogere mensen hebben het goed de armen mensen hebben helemaal niets!.

Ze kunnen hier mijn inziens geen vrij leven lijden. Ze zijn gebonden aan zoveel regels en wetten. De rijkere mensen blijven het goed hebben en de arme mensen blijven arm er zit geen progressie in. ze kunnen dankzij al de regels niet hoger opkomen, en er is niets wat ik daar aan zou kunnen veranderen..

Het is zo moeilijk als dat je voorbij een slobbe wijk rijdt en je ziet dan alleen tentjes nou ja tentjes alleen een stuk plastic..en daar zitten dan 3 kindjes in en een moeder in op een openveld in de bloed hete zon..geen geld, geen werk en geen toekomst! verschikkelijk!

Ik vind het hier ook een nare gewoonte dat iedereen hier overal spuugt..eerst flink een 1x roggelt en dan gewoon uit de bus, trein, auto het raam in het restaurant aan tafel in de wasbak of where ever spuugt...Gadverdamme!

en zo zijn er nog meer dingen maar ik heb nu wel even genoeg geklaagt!,)

Weekend: We hadden een taxi geboekt voor ons naar het strand te brengen. Zaterdag waren er nameljk verkiezingen in Goa..en dit kon nog wel eens problemen opleveren met het openbaarvervoer. Aangezien we hier niet z`n goede ervaringen hebben namen we het zekere voor het onzekere.

We arriveerde om 9uur op plaats van bestemming. Dit zag er hoopvol uit..nog niet echt je van het... maar even een beetje westerse cultuur opsnuiven even een beetje opladen.

We sliepen in een guesthouse niet veel bijzonders maar wat wil je voor 1,50euro p.p.p.n gewoon een kamer met een bed en een gedeelde douche toilet maar dat was prima!

Ook het strand zag er prima uit.. Heerlijk 2 dagen gerelaxt niets gedaan. In de zon gelegen lekker muziekje erbij gewoon genieten en even geen rijst eten maar gewoon een lekker stuk vlees met flink wat knoflook lekkere champignon saus en gebakken erpel! Heerlijk!

Zondag avond weer terug met de taxi naar Assanora.

De 2e en laatste werk week gaat van start.

vandaag ook weer fijn gewerk..Geholpen met de klerenwassen, het eten maken..weederom vis schoon gemaakt;) ende bewoners vermaakt. Gezellig en goed dagje gehad!

verder nog geen bijzonderheden!

Ik laat snel weer van me horen..Nieuwe foto staan op facebook!

Groetjesxx Anne

werkdag 2 en 3

Werkdag 2 en 3!

Werkdag 2 Woensdag:

Dat betekende was en douche dag. De ketel stond buiten al op het vuur voor warm water. De spulletjes van de bewoners lagen klaar. Laat de 1e patient dan maar komen..

Buiten een emmer heet water gehaald, binnen de emmer half over gegoten naar een ander emmer en verder gevuld met koud water. Het douche kon beginnen.

Daar stonden we (ik, medewerker en natuurlijk een bewoner) in een hokje van 1,5 bij 2,5 meter. Met 2 emmers water en een maatbeker. Aangezien ik al gewent was mezelf hier ook met een emmer water en een maatbeker te wassen viel het me reuze mee. Het ging nog beste gemakkelijk. De1 na de andere emmer werd gevuld en de bewoners gewassen. De mannelijke bewoners werden gewassen door de mannelijke medewerkers.

Na het douchen moesten de kleren gewassen worden. Nu naar buiten 2 grote bakken water ½ om ½ een blok zeep en een schrobber. De bewoners die nog in staat waren hun eigen kleren te wassen deden dit de rest werd door ons gewassen. De kleren en handoeken werden tussen de bomen aan de wasdraad te drogen gehangen.

11uur tijd voor te bidden. (Het is een christelijk verzorgings thuis.) Na dat we “ the lord” Geheel geprezen en verheerlijkt hadden nog even rustig buiten gezeten en wat gepraat met de bewoners.

12.30uur: Al weer tijd voor de lunch: Rijst met een curry. Dagelijks word er 3x op een dag vers eten bereid. Dit is hoofdzakelijk rijst met verschillen curry’s. Nadat de bewoners de lunch op hadden en ze op bed lagen voor een middag dutje konden ook wij aan de lunch.

14.00uur al weer tijd voor mij om richting Assonora terug te keren. Weer 30 minuten staan wachten op de bus je weet nameijk nooit hoelaat hij komt!

Dag 3: Donderdag:

Aankomst bij het huis..Ik werd al herkend! 8 handen vlogen de lucht in om me vriendelijk en zwaaiend te verwelkomen.

Een aantal bewoners zaten al lekker buiten te genieten van het weer.

Vandaag ook weer vanalles gedaan. Om te beginnen heb ik smorgens mee geholpen met het schoonmaken van vis..ik heb geloof ik wel 50 vissen ontdaan van schubben/vinnen/darmen en andere ingewanden!

We gingen lekker buiten in de schaduw zitten. Een van de medewerkes zei dat ik er het beste een stoel bij kon pakken. Toen ik niet 1,2,3 zag wat een stoel kon zijn of wat ze ermee bedoede. Ging ze er een voor me pakken. Daar kwam ze aan met een plank met een balkje eronder getimmerd. Zat prima!

Nadat we 3 volle zakken vis hadden schoongemaak moest alleen de bak met ingewanden nog worden opgeruimd 1 medewerkster die de taak opzich nam en heel goed haar best probeerde te doen om de bak met een smak in de tuin te gooien. Gooide de bak zo over mijn voeten heenJ Heerlijk!

Ach germ ze vond dit heel erg..’I’m so sorry foreigner’ Oh sorry sister! Nou ja na 3 weken India keek ik zelfs niet meer op van een bak ingewanden over m’n voeten!

Ik probeerde haar gerust te stellen dat het niet erg was en dat ik mij voeten ging wassen.

Nadat alles weer schoon en fris was..Buiten gezeten met de bewoners, liedjes gezongen en rustig aangedaan.

Na de lunch Vis;) met rijst en curry mee geholpen met de afwas en zo kon ik al weer met het busje terug naar het huis in Assonora.

Het werk de bewoners en medewerkers bevalt me prima! Ook in het dorpje en het huis waar ik nu verblijf ben ik weer gewend..de ongemakken zijn weer normaal geworden..

We hebben nu wel een douche in huis alleen geen warm water of druk op de kraan,. Ik verlang nu zo ongeveer weer terug naar de bak met WARM water om me te douchen,

Morgen nog 1 dagje naar het verzorgingstehuis en dan weekend..

2 Meiden die ik de afgelopen weken heb leren kennen komen a.s. zaterdag ook hier na toe. We hebben een hotelletje geboekt aan het strand en gaan daar ons weekend vieren.

A.s maandag begint mijn 2e en laatste werkweek al weer! Dan nog 1 weekje vrij en dan keer ik al weer huiswaards!..

Met het fijne werk de gezellige mensen en goed vermaak vliegt de tijd hier voorbij!

Jullie horen weer van me!

Groetjes xxx Anne

1e werkdag zit erop!

Hallo Allemaal,

Ik zit nu in Assonora een plaatje in de staat Goa.

Ik ben zondag avond vanaf Madikeri vertrokken. Voor vertrek nog problemen met de bus..de bus was dit keer wonderswaardig optijd maar nu starten hij niet meer. Met een hoop ophef en geschreeuw zo leek het altans werden alle mannen in de bus bijeen geroepen om de bus te gaan duwen. Met 30 duwende mannen achter dus bus wilde de bus nog niet starten en naar nog een paar hopeloze pogingen kwam er naar 1 uur een nieuwe bus voorgereden..al de baggage oververhuisd en zo vertrok mijn bus naar Goa. 12 uur later kwam ik in Goa aan. Daar stond al een taxi op mij te wachten die me naar het vrijwilligershuis bracht.

Ik had me Goa iets anders voorgesteld..mij was verteld dat dit vergeleken met de rest van India hemel op aarde was.. luxe en hygiene. Dit is echter niet het geval. Het dorpje waar wij verblijven is nog kleiner en armer dan het vorige. Je begint nu ook echt te merken dat de zomer begint het is hier nu bloedheet en smiddags is het echt te warm iets te doen het vrijwilligershuis waar ik nu verbijf is wel oke maar helaas geen airco:( ik verblijf hier komende week met 4 Noorse meiden.

Gisteren rustig aan gedaan beetje geslapen en de omgeving verkent.

Vandaag begon mijn 1e werkdag: Het is een huis voor 'Dying and the destitute a charitable home'genaamd: Karunalaya. het is een bus ritje van 30 minuten dit valt mee. Ik moet iedere morgen in de spits vertekken. Dit houd in dat je dan met z`n 50 personen of meer een een busje voor max 30 personen vertrekt dit is echt proppen! elk plaatsje word optimaal benut. de conducteur die er vanmorgen niet meer bij pasten ging buiten aan de bus hangen.

Eenmaal aangkomen heb ik kennis gemaakt met de bewoners en werknemers er wonen 24 mensen waarvan 6 werknemers zij werken hier dag en nacht zonder vakantie de eenigste onderbreking die ze hebben is na 2 jaar dan zijn ze 1 maand vrij :-s!Het huis ziet er goed en schoon uit er zijn 3 grote kamers\ slaapzaaltje en 1 grote keuken, douche en toilet.

De beperkinging van de bewoners zijn verschillende sommige hebben Diabetes, andere verschillende handicaps zijn een beenkwijt, kunnen niet praten zijn doof of beiden. 1 mannelijke bewoner spreekt goed engels en daar heb ik ook mee zitten buurten vandaag..Heel wat mee gemaakt hij was schipper geweest en heeft heel de wereld gezien. hij was zo vriendelijk om zich als tolk op te stellen en zo kon ik ook een beetje met de andere bewoners praten.

Het personeel die heel vriendelijk is. was erg blij om te horen dat ik voor verpleegster gestudeert heb en zo kreeg ik ook meteen de taak om bij iedereen de Bloeddruk op te nemen. 24 man in de rij want ook het personeel wilde wel eens weten hoe ze er voor stonden. met een bloeddruk meter van volgens mij nog voor de oorlog die hoogst waarschijnlijk ook wel eens geijkt mocht worden de bloedruk en polsslag opgenomen. zo vloog de tijd voorbij. In de middag hebben we met z`n alle gelunched en zo stond ik om 2 uur weer klaar om de bus weer terug pakken zodat de bewoners en personeel even konden rusten. De bus kwam echter 3 kwartier te laat dus voor sommige werd het een iets kortere rust.

Ik heb me prima vermaakt de eerste dag en ik kijk nu al weer uit naar morgen.

Ik laat zo snel mogelijk weer van me horen!

Groetjes xx Anne

Week 3: Trekking

Hallo Allemaal!

week 3 op trekking: Niet de gehele groep ging mee alleen ik en mijn nederlandse maatje Marit.

We vertrokken in de vroege morgen vanaf Madikeri met de bus naar Mysore (3uurtjes). In Mysore aangekomen moesten we naar platform 3 en daar zou dan onze gids op ons staan te wachten. We wisten alleen niet hoe onze gids eruit zou zien. We schatten zo in dat het wel een getinte man moest zijn met zwart haar, bruine ogen en hoogst waarschijnlijk een snor: dus Iedereen was een potientele Gids..aangezien ze Marit en mij ook nog eens allemaal aanstaarde naar ons zwaaide,wezen en heel vriendelijk lachten was het helmaal moeilijk. Na 15 min wachten onze gids in Madikeri gebelt. We moesten nog maar even gedult hebben hij zou echt komen ( het is en blijft India) na 45 minuten kwam daar een man op ons afgelopen idd getint,zwart haar en bruine ogen alleen de snor onbrak. Dit was onze gids het avontuur kon beginnen:

Vanaf Mysore hebben we een andere bus genomen naar een wildlife park. Eenmaal aangekomen opzoek naar het hotel. Dit duurde even aangezien dit de 1x was dat we ze daar verbleven. Na een tijdje vonden we ergens tussen de bosje 2 schuuren genaamt Hotel Tamil Nadu..hotel gevonden! ook al leek het van buiten niet veel soeps maar van binnen met alleen wat ongediertehier en daar en schimmel tegen de muur viel het reuze mee;). Spullen daar gedropt en op naar het park.

Als eerste hadden we een jungelride: met 20 luidsprekende Indiers en met een busje die nogal wat decibel prodiceerde de bossen in..(als daar de beesten niet voor weg vluchten;)) Na 20 minten dachten nu moet het toch gaan beginnen waren we al weer terug en hadden we alleen wat aapjes gezien.

Dan maar naar de olifanten we hebben een ritje op de olifant gemaakt, en zijn we gaan kijken waar de olifanten gevoerd worden, toen ik nog een fotootje wilde maken van een olifant die voorbij liep met de zonsondergang achter hem zodat je alleen zijn contouren nog kon zien begaf mijn camara het iets met kaartfout!!!:( ( gelukkig niet mijn goede camera maar toch) Naar enkele hopeloze pogingen om hem toch nog aan de gang te krijgen. Kan ik nu alleen nog maar hopen dat de foto’s die ik die dag gemaakt heb er nog opstaan. Ik had gelukkig tussen door mijn foto’s al op een usb stickje gezet. Gelukkig had Marit ook haar camara bij en heb ik toch foto’s van deze week.

S’avonds stond de nacht safari gepland. Met een Jeep door de bossen dit was veel beter als die bus. In het donker de bossen in er was een tijger gespot dus de chauffeur was dol enthousiast en wij opzoek. opbegeven moment moet de tijger toch ons pad gekruist hebben opmakend uit de kreten van de chauffeur. Helaas heb ik hem niet gezien, Marit dacht zijn kont gezien te hebben. Keerde we naar 1,5 uur weer terug met als resultaat een Stekelvarken;)!

Dinsdag: Spullen gepakt en op naar Sulthan Bathery een andere plaatsje waar we de rest van de week verbleven. Aangezien er niets op de planning stond en onze gids geld moest gaan pinnen. Leek het hem leuk om naar een ander dichtbijzijnd plaatsje te gaan: Ootty. Dit was een leuk plaatsje daar de plaatselijke markt bekeken wat rond gelopen kwamen we bij een jaarlijks tempel feest uit..Alleen maar uitbundige mensen met de mooiste kleren een hoop muziek, gedans enz.. Ze vonden het geweldig dat er 2 blanken mensen waren en we werden mee gesleurd en de dansende massa.

Rond 18.00uur zijn we weer vertrokken richting Sulthan Bathery. Halverwegen moesten we nog overstappen. Rond half 8 waren we op de overstap halten..daar werd ons 4x een ander plek aangewezen waar de bus zou komen eerst zou het over 30 min zijn, toen een uur en uiteindelijk na ongeveer 2 uur wachten bleek er helmaal geen bus meer te komen omdat ze staakten.

Onze gids die erg zijn best deed had een Jeep gehuurd met chauffeur en konden we toch nog richting plaats van bestemming met nog 6 andere Indiers die het leuk vonden met te gaan vertrokken we met zijn 10e in een Jeep! ..Dit was echt een elendige rit na 1,5 uur kwamen we bij een check post, grens overgang van Tamil nadoe naar Kerala in de middel of nowhere pik donker met alleen maar bossen en beesten om ons heen.De politie verzocht de bestuurder te stoppen. Zijn rijbewijs bleek ingevorderd te zijn voor wat voor reden dan ook. Hier werden ik en Marit niet echt vrolijk van, toen ook nog eens de medereizigers zich er mee begonnen te bemoeien en zelfs stok slagen kreeg van de de politie hadden we het helemaal gehad! Maar we konden geen kant uit! Na dat ze de politie geld hadden gegeven 100roupie (1 euro en 50cent,- ) en hij er de nadruk op gaf dat ze zachtjes moesten rijden mochten we weer verder. Uiteindelijk kwamen we pas om 1uur aan bij het hotel en konden we lekker slapen.

Op woensdag hebben we 2 watervallen bezocht 1 was ook echt een heftige afdalingen en klim maar wel heel mooi om te zien ook op woensdag was er nog een staking alleen nu waren al de winkels en restaurant gesloten dus dat gaf ook heel wat vervelendigheid.

Donderdag: De klim! Vandaag de Chembra Peak Beklommen. Wat een klim verschikkelijk!. Geen duidelijk pad..alleen maar rotsen af en toe een stuk zand en gras en de wind die steeds sterk werd tot 40kmph wat ook niet echt hielp. 2100m omhoog. Ik had het na 1 uur al helmaal gehad en zat er doorheen. Ik had bijna geen kracht meer en de berg werd steeds hoger. Onze gids die me de demotiveerden worden toesprak dat ik nog zeker 3x het zelfde stuk moest..Marit die heel graag de top wilde bereiken wist ik dat terug gaan geen optie was en ik wilde niet opgeven. Nadat de gids me nog vertelde dat ik me niet zo negatief moest instellen maar positief moest blijven denken en dat ik meer kon als dat ik dacht (was goed bedoelt waarschijnlijk) heb ik hem ' vriendelijk' verzocht gewoon niet meer tegen mij te praten en mij met rust te laten en m’n gang laten te gaan. ik heb daar geloof ik alles bij elkaar lopen vloeken, schelden en janken maar uiteindelijk met de hulp van Marit die me elke keer aanmoedigde en oppepten heb ik na 2.5uur de top bereikt! Daar heerlijk uitgerust en genoten van het uitzicht..De terug weg was 100x makkelijker en ik was dol blij toen ik weer veilig en wel beneden en de jeep stapte om naar het dinner te vertekken! De dag was geslaagd en nu heerlijk slapen.

Vrijdag nog moe van de dag ervoor een andere wandeling gepand..toen we bij het park aankwamen bleek bijna alles afgesloten te zijn doordat er teveel olifanten rond liepen. We waren moe en wilde het liefste gewoon terug naar Madikeri hebben we besloten in overleg met de gids de bus terug te pakken en terug naar “huis” te gaan in Madikeri. Na een bus rit van 6uur een zo goed als wel afgekeurde bus wat ons op dat moment echt niet meer interesseerde waren we blij weer terug te zijn!

Dit was een heftig weekje. Nu spullen inpakken en Zondag avond vertrek ik naar Goa maarliefst een bus rit van 12uur! Waar op dinsdag mijn vrijwilligers werk start!

Groetjes xxxx Anne

Week 2

Hallo.....:D

Gewekt door de Haan van de buren. De zon die inmiddels begint te schijnen en het gegalm van het gebed van de monnikken vanuit de tempel. Zit ik nu heerlijk buiten met een kopje thee. (heb namelijk een laptop kunnen lenen van een van de meiden hier) terug te denken aan week 2! een redelijke rustig week:

Maandag: We begonnen de week met een 3uur durende film over Gandi...ook al leek me dit interessant na een half uur was iedereen afgehaakt en gingen lekker buiten zitten in de zon. 's Middags kregen we een Joga/meditatie les na eerst 1uur Joga nog 1uur meditatie..ik was redelijk onrustig dus de meditatie les was niet echt een succes. 'S Avonds arriveerde nog 2 nieuwe meisjes en zo begonnen we Dinsdags aan de ‘Orientatie week':

Dinsdag: Verschillede Hindoistische Tempels bezocht en rituelen gezien tijdens z'n ritueel word er hevig met bellen gerinkeld om de kwade geesten te ver jagen waarna je je offer en/of geld kan deponeren in een voor de daarvoor bestemde boxen, offergeschenken en/of monnik waarna je heilg wat kan drinken en jezelf kunt zegenen. Bij buitenkomst in 1 van de tempels was er een koe wel erg geintereseerd in mijn schoenen;)..haha gelukkige heb ik hem nog weten te bemachtingen en zijn we naar een van de heilige rivieren gegaan..Ook hier weer vanalles tezien. Wat vooral mooi is zijn al de dames die in de meest kleurijke gewaden en jurken rondlopen..ook hier gaan de mensen helemaal op in hun geloof en in het heilige water. Ze gaan geheel gekleed het water in om zich geheel onder te kunnen dopen met dit speciale water. In dit water word alles gegedaan zoals de kleren gewassen en de as en botten van de overledenen uitgestrooid . Ook laten de mensen hier gedeelte van zijn kleren, sieraden of geld achter als offer aan de goden. Na de heilige rivier hebben wel een hele steilen bergbeklommen. Kapot was iedereen die de top bereikte maar het uitzicht was zeker de moeite waard (probeer foto's te plaatsen;))

Woensdag hebben we verschillende Tibetaanse tempels bezocht erg mooi en heel veel kleuren. Ook een heerlijke Tibetaanse maaltijd genuttigd met Beef! Hmmm..Toch lekker een goed stukje vlees! Na al de tempels was ik wel een beetje tempel moe. Verder deze dag geen spectaculaire dingen gedaan.

Donderdag zijn we met de bus naar Mysore vertrokken (rit van 3 uur) en hebben daar een nachtje overnacht..hier hebben we fort bezocht, moskee, kerk en verschillende musea die niet veel bijzonders waren. Vrijdag was nog de spectaculairste dag...Voor onze terug reis naar Madikeri gingen we nog even shoppen in Mysore. Aangezien ik bijna door mijn Rupie's heen was opzoek naar een ATM waar ik geld kon opnemen. Na een pin automaat gevonden te hebben en geld proberen op te nemen dit bleek allemaal prima te verlopen kwam er geen geld uit de automaat na het nogmaals geprobeerd te hebben met het zelfde resultaat opzoek naar een andere pin automaat. Nu kwam het leukste van alles nu kreeg ik wel geld uit de automaat maar mijn pinpasje niet meer tja en wat nu!! onze gids er maar bij geroepen hij probeerde naar een nummer te bellen dat bij de pinautomaat vermeld stond..hier werd niet opgenomen..dus kon ik met de gids richting het kantoor van de bank. De meiden daar achter gelaten (waarvan de meeste meer overstuur leken te zijn door dit vooral als ik zelf...zoiets maak ik namelijk altijd mee als ik ergens in de middel of nowhere ben) voor het geval dat mijn pinpas er onverhoops toch nog uit zou komen. De gids drukt me op het hart dat ik moest zeggen dat ik mijn vliegtuig moest halen omdat er dan meer garen op de klos zou komen. Eenmaal bij de bank werden we vriendelijk geholpen en ze zouden een mannetje naar het desbetreffende pinautomaat sturen om mijn pinpas uit de automaat te halen. Het was inmiddels 13 uur en de bus vertrok om 14.30uur werden we verzocht om ons om 14uur weer te melden en dat dan mijn pinpas er zou zijn. De gids: Dayal gaf aan dat dit een Indaase tijd was en dat het net zo goed 15uur kon worden of nog veel later. Dat zou dan inhouden dat ik een bus later om 16.30 uur moest pakken dit was dan een Local bus en dat mijn terug reis geen 3 maar 5 uur zou gaan duren in een bus die in nederland niet eens meer een aanwinst op de schroothoop zou zijn! Zijn we maar gaan lunchen Enmaal in het restaurant ging ook nog een rits van mijn rugzak kapot.. en na de laatste hap van mijn eten zag ik dat er ook nog een vlieg zich lekker aan het badderen was in mijn eten!..Heerlijk ik kon m'n geluk niet op. 14.00uur op goed geluk terug naar de bank. Al voorbereid op het ergste zag ik tot mijn grootste geluk en vreugde dat de man mijn pinpas had gebrachtJ naar een strenge check-up of dit daadwerkelijk mijn pinpas was (er lagen er namelijk nog meerder..dit gebeurde daar redelijk vaak!) snel de Tuc tuc terug gepakt naar het busstation waar de meiden al stonden te wachten op de bus.

Just in time arriveerde ik op het busstation en kon ik gelukkig met een goede bus terug naar ons huis in Madikeri!

Al met al is het hier echt super! Ik vermaak me goed met de meiden en het is echt heel gezellig. Het douchen en wassen met de emmer is nu heel normaal en in de avond heeft iedereen de zaklamp al voor het grijpen voor als dat stroom weer uitvalt. Ook het pittige eten is gewent en ik weet nu ook dat er geen groene paprika's in het eten zitten maar dat dit de Pepers zijnJ dit doe je 1x fout daarna NOOIT meer.....hahahaha. Ook het etenbmet je re-hand is een gewoonte geworden niks geen bestek gewoon eten met je hand.

Het eenigste wat soms lastig is en verwarrend is de communicatie met de plaatselijk bevolking. Als ze hier namelijk iets goed vinden dan schudden ze met hun hoofd of als je mag komen of ze verwelkomen je maken ze het zelfde gebaar als dat wij maken van als iemand moet gaan! Beetje verwarrend maar goed!

A.s. maandag ga ik op trekking en kom dan op zaterdag weer terug in het huisje in Madikeri op Zondag avond vertrek ik naar Goa dit moet een paradijs zijn tegen over hier. Dan begint mijn vrijwilligers werk.

Hoop snel weer iets te kunnen laten horen

Het gaat jullie allen goed en voor de genen die het gaan vieren een super carnaval gewenst!

Xxx Anne

weer een verhaaltje

Hallo Iedereen,

Weer even een berichtje van mij. Inmiddels ben ik hier een week en het begint al aardig te wennen. We hebben een hele leuke groep. We kunnen goed met elkaar opschieten en het is erg gezellig. De taal is geen probleem we praten hier zoveel mogelijk engels onder elkaar en dat gaat prima!

Vorige week hebben we nog een andere plaatjes bezocht Mysore dat is z'n 3 uur rijden van Madikeri. De bustochten vallen me reuze mee er is onderweg echt van alles te zien. Je kijkt je ogen uit echt overal lopen koeien hier. Elk dorpje lijkt op elkaar je hebt overal kleine winkeltjes waar ze allemaal het zelfde verkopen vooral fruit, water, groenten, kruiden en kleren. Verder hebben we nog vooral informatie gekregen over de cultuur en geloof. Ook hebben we nog wat markten bezocht en een tempel.

Het is zo vreemd om mee te maken maar de bewoners hier hebben bijna nog nooit blanken mensen gezien. Echt overal waar we komen worden we aangestaard, maken mensen foto's van ons willen ze met ons op de foto, willen ze ons een hand geven enz enz.. we zijn echt een atractie opzichJ

In het weekend zijn we vrij. Afgelopen weekend hebben we met een gedeelte van de groep zelf een uitstapje georganiseerd. We zijn op vrijdag avond naar een andere stad gegaan naar Kannur. Dit was op z'n 3,5 uur rijden van Madikeri. Er reed alleen een local bus naar dit plaatjes en hier wil je echt niet 3,5uur inzitten. Daarom hebben we een taxi gebelt en voor ongeveer 7 euro p.p (we waren met 7) zijn we naar kannur gereden al had de tocht meer weg van een Dakar Rally zijn we veilig aangekomen op plaats van bestemming. Wij opzoek naar een hotel waar we konden overnachten. Dit was nog niet heel gemakkelijk omdat je hier soms alleen hotels voor mannen of vrouwen hebt en de meesten al vol waren maar we hadden toch een hotel gevonden en voor 3 euro. P.P hadden we een prima slaapplek. De volgende dag hebben we een ander hotel gezocht aan het strand. Hier vonden we een strand huisje en voor het luttele bedrag van 5 euro p.p en hadden we een prima plek om te verblijven. Ivm met het geloof hier is het niet toegestaan om de zwemmen in je bikini dus als we wilde zwemmen moesten we onze schouders en knieen bedekken. Dat geldt hier ook voor de kleren waar je in loopt het is niet netjes om je schouders of knieen te laten zien.

Een paar meiden wilde graag op het strand gaan liggen, en ik ben met 3 ander meiden een snakepark en een tempel gaan bezoeken, hier vond in de avond een ritueel plaats. Het was mega druk in de tempel en daar stoden we hutje mutje het was bloed heet maar het was wel leuk om eens mee te maken. De mensen hier vereren echt hun god en gaan er helemaal mee in op. Ook gaat er een geld in om naar mijn inziens niet normaal als dat je ziet hoeveel armoede er overal is. Op zondag hebben we nog een ford bezocht en zijn toen met de taxi weer naar huis gereden.

Benieuwd wat me deze week weer allemaal te wachten staat. Mijn plannen zijn iets gewiijzigt ik verblijf nu 3 weken in Madikeri en 3 weken in Goa over 2 weken start mijn vrijwilligers project wat ik ga doen is nog niet helemaal duidelijk de laatste week blijft strand en ga ik lekker nog even genieten.

Ik probeer ook wat foto's te uploaden zodat jullie een beeld krijgen van hier maar het internet is enorm traag.

Liefs Xxx

Anne