Hallo Allemaal,

Ik zit nu in Assonora een plaatje in de staat Goa.

Ik ben zondag avond vanaf Madikeri vertrokken. Voor vertrek nog problemen met de bus..de bus was dit keer wonderswaardig optijd maar nu starten hij niet meer. Met een hoop ophef en geschreeuw zo leek het altans werden alle mannen in de bus bijeen geroepen om de bus te gaan duwen. Met 30 duwende mannen achter dus bus wilde de bus nog niet starten en naar nog een paar hopeloze pogingen kwam er naar 1 uur een nieuwe bus voorgereden..al de baggage oververhuisd en zo vertrok mijn bus naar Goa. 12 uur later kwam ik in Goa aan. Daar stond al een taxi op mij te wachten die me naar het vrijwilligershuis bracht.

Ik had me Goa iets anders voorgesteld..mij was verteld dat dit vergeleken met de rest van India hemel op aarde was.. luxe en hygiene. Dit is echter niet het geval. Het dorpje waar wij verblijven is nog kleiner en armer dan het vorige. Je begint nu ook echt te merken dat de zomer begint het is hier nu bloedheet en smiddags is het echt te warm iets te doen het vrijwilligershuis waar ik nu verbijf is wel oke maar helaas geen airco:( ik verblijf hier komende week met 4 Noorse meiden.

Gisteren rustig aan gedaan beetje geslapen en de omgeving verkent.

Vandaag begon mijn 1e werkdag: Het is een huis voor 'Dying and the destitute a charitable home'genaamd: Karunalaya. het is een bus ritje van 30 minuten dit valt mee. Ik moet iedere morgen in de spits vertekken. Dit houd in dat je dan met z`n 50 personen of meer een een busje voor max 30 personen vertrekt dit is echt proppen! elk plaatsje word optimaal benut. de conducteur die er vanmorgen niet meer bij pasten ging buiten aan de bus hangen.

Eenmaal aangkomen heb ik kennis gemaakt met de bewoners en werknemers er wonen 24 mensen waarvan 6 werknemers zij werken hier dag en nacht zonder vakantie de eenigste onderbreking die ze hebben is na 2 jaar dan zijn ze 1 maand vrij :-s!Het huis ziet er goed en schoon uit er zijn 3 grote kamers\ slaapzaaltje en 1 grote keuken, douche en toilet.

De beperkinging van de bewoners zijn verschillende sommige hebben Diabetes, andere verschillende handicaps zijn een beenkwijt, kunnen niet praten zijn doof of beiden. 1 mannelijke bewoner spreekt goed engels en daar heb ik ook mee zitten buurten vandaag..Heel wat mee gemaakt hij was schipper geweest en heeft heel de wereld gezien. hij was zo vriendelijk om zich als tolk op te stellen en zo kon ik ook een beetje met de andere bewoners praten.

Het personeel die heel vriendelijk is. was erg blij om te horen dat ik voor verpleegster gestudeert heb en zo kreeg ik ook meteen de taak om bij iedereen de Bloeddruk op te nemen. 24 man in de rij want ook het personeel wilde wel eens weten hoe ze er voor stonden. met een bloeddruk meter van volgens mij nog voor de oorlog die hoogst waarschijnlijk ook wel eens geijkt mocht worden de bloedruk en polsslag opgenomen. zo vloog de tijd voorbij. In de middag hebben we met z`n alle gelunched en zo stond ik om 2 uur weer klaar om de bus weer terug pakken zodat de bewoners en personeel even konden rusten. De bus kwam echter 3 kwartier te laat dus voor sommige werd het een iets kortere rust.

Ik heb me prima vermaakt de eerste dag en ik kijk nu al weer uit naar morgen.

Ik laat zo snel mogelijk weer van me horen!

Groetjes xx Anne